Month: October 2024

प्रश्न पडतो एवढी ओढाताण कशासाठी
अपेक्षांचा एवढा भार वाहावा कशासाठी
शेवटी सगळं मातीतच मिळणार एके दिवशी
टाळून संघर्ष सारा मनसोक्त जगायचे आहे

चारचौघात माझ्या अब्रूचे धिंडोरे उडवले
मला बोटांवर नाचवण्याचे नमुने दिले
थकली नाहीस मला कधी झुकवताना
निखळ माझ्या प्रेमाचे कटपुतळे मांडले

प्रयत्न कमी अन् प्रार्थना जास्त करत
नशीब उजळण्याची वाट पाहत राहिलो
हारून सर्व लढाया निर्दयी वास्तवाशी
होते नव्हते ते सर्व गमावून बसलो

जातोय एकटाच त्या प्रत्येक ठिकाणी
आपण दुनियेपासून लपून भेटायचो जिथे
कारण आजही त्या अनमोल क्षणांचा ठेवा
भोळ्या हृदयातून काढता पाय घेता घेईना
तुझ्या नावाचं गोंदण मिटता मिटेना

गमावून बसलो ज्यापायी मैत्री-नाती
जपले घट्ट नाते फक्त त्याच्याशीच
तरीही मीच पडायचो कमी कुठेतरी
दिसायचे माझेच काळे डाग दरवेळी

काय होतं तुझ्यात की तू एवढी प्रिय झाली
माझ्या प्रत्येक गोष्टीची नायिका तूच झाली
गेली जरी दूर मला एकटं टाकून गोष्टीअंती
माझ्यामध्ये नेहमी तुझाच अंश शोधत होतो
तुझ्यापुढे सगळं गौण मानून जगत होतो